|
|
1. (n.) organist
a person who plays the organ.
Etymology: (1585–95 )
|
| Definition of 'organist' |
Princeton's WordNet |
|
1. (noun) organist
a person who plays an organ
|
|
|
Sense: a person who plays the organ
the organist in the church.
|
Afrikaans: orrelis, orreliste |
Arabic: عازِف أُرْغُن |
Bulgarian: органист |
Brazilian: organista |
Czech: varhaník |
German: der/die Organist(in) |
Danish: organist |
Greek: αυτός που παίζει το εκκλη |
Spanish: organista |
Estonian: orelimängija |
Farsi: نوازندۀ ارغنون |
Finnish: urkuri |
French: organiste |
Hebrew: נַגָן עוגָב |
Hindi: आर्गन बजाने वाला |
Croatian: orguljaš |
Hungarian: orgonista |
Indonesian: pemain orgel |
Icelandic: organisti |
Italian: organista |
Japanese: オルガン奏者 |
Korean: 오르간 연주자 |
Lithuanian: vargonininkas |
Latvian: ērģelnieks |
Malay: pemain organ |
Dutch: organist |
Norwegian: organist, orgelspiller |
Polish: organista |
Persian: نوازندۀ ارغنون |
Pashto: ارغنون غږونكى |
Portuguese: organista |
Romanian: organist |
Russian: органист |
Slovak: organista |
Slovenian: organist |
Serbian: orguljaš |
Swedish: organist |
Thai: คนเล่นออร์แกน |
Turkish: orgçalan kimse |
Taiwanese: 風琴手 |
Ukrainian: органіст |
Urdu: باجا بجانے والا |
Vietnamese: người đánh đàn oóc |
Chinese: 风琴手 |
Get even more translations for organist...
|
|
|
|
|
|
| Alternative search options for 'organist' |
|
|
|
|
|
|
|