| Definition of 'haemorrhage' |
Princeton's WordNet |
|
1. (noun) bleeding, hemorrhage, haemorrhage
the flow of blood from a ruptured blood vessel
|
|
|
Sense: bleeding in large amounts, from damaged blood-vessels.
|
Afrikaans: bloeding |
Arabic: نَزْف، نَزيف |
Bulgarian: кръвотечение |
Brazilian: hemorragia |
Czech: krvácení |
German: der Blutsturz |
Danish: indre blødning |
Greek: αιμορραγία |
Spanish: hemorragia |
Estonian: verejooks |
Farsi: خونریزی |
Finnish: verenvuoto |
French: hémorragie |
Hebrew: שֶטֶף דָם |
Hindi: रक्तस्राव |
Croatian: krvarenje |
Hungarian: vérzés |
Indonesian: pendarahan |
Icelandic: blæðing |
Italian: emorragia |
Japanese: 出血 |
Korean: 출혈 |
Lithuanian: kraujavimas |
Latvian: asinsizplūdums |
Malay: perdarahan |
Norwegian: blødning |
Polish: krwotok |
Persian: خونریزی |
Pashto: وينى كېدنه ، د وينى بهېدن |
Portuguese: hemorragia |
Romanian: hemoragie |
Russian: кровотечение |
Slovak: krvácanie |
Slovenian: krvavitev |
Serbian: krvarenje |
Swedish: blödning |
Thai: การตกเลือด |
Turkish: (iç) kanama |
Taiwanese: 出血 |
Ukrainian: крововилив |
Urdu: جریان خون |
Vietnamese: sự xuất huyết |
Chinese: 出血 |
Get even more translations for haemorrhage...
|
|
|
|
|
|
| Alternative search options for 'haemorrhage' |
|
|
|
|
|
|
|