| Definition of 'wilful' |
Princeton's WordNet |
|
1. (adj) willful, wilful
done by design
"the insult was intentional"; "willful disobedience"
2. (adj) froward, headstrong, self-willed, willful, wilful
habitually disposed to disobedience and opposition
|
| Definition of 'wilful' |
Webster Dictionary |
|
1. (noun) wilful
alt. of Wilfulness
|
|
|
Sense: obstinate.
|
Afrikaans: eiewys |
Arabic: عنيد |
Bulgarian: упорит |
Brazilian: voluntarioso |
Czech: umíněný |
German: eigenwillig |
Danish: stædig |
Greek: ισχυρογνώμων |
Spanish: testarudo, obstinado |
Estonian: kangekaelne |
Farsi: لجوج |
Finnish: itsepäinen |
French: entêté |
Hebrew: עַקשָן |
Hindi: हठी |
Croatian: svojeglav |
Hungarian: makacs |
Indonesian: berkemauan keras |
Icelandic: þrár |
Italian: ostinato |
Japanese: 強情な |
Korean: 고집센 |
Lithuanian: ánoringas, uþsispyræs, ty |
Latvian: stūrgalvīgs; ietiepīgs |
Malay: degil; keras kepala |
Dutch: stijfhoofdig |
Norwegian: egenrådig |
Polish: uparty |
Persian: لجوج |
Pashto: ارادې، قصدي، عمدي: ځيلى، |
Portuguese: voluntarioso |
Romanian: încăpăţânat |
Russian: упрямый |
Slovak: tvrdohlavý, svojhlavý, pr |
Slovenian: trmast |
Serbian: svojeglav |
Swedish: egensinnig |
Thai: ดื้อดึง |
Turkish: inatçı, dediği dedik |
Taiwanese: 固執的 |
Ukrainian: упертий, свавільний |
Urdu: سرکش |
Vietnamese: bướng bỉnh |
Chinese: 固执的 |
Get even more translations for wilful...
|
|
|
|
|
|
| Alternative search options for 'wilful' |
|
|
|
|
|
|
|