| Definition of 'high street' |
Princeton's WordNet |
|
1. (noun) main street, high street
street that serves as a principal thoroughfare for traffic in a town
|
|
|
1. (noun) high street
the main street in a town
|
|
|
Sense: (with capital when used as a name) the main street of a town etc, usually with shops etc.
|
Afrikaans: hoofstraat |
Arabic: شارع رئيسي |
Bulgarian: главна улица |
Brazilian: rua principal |
Czech: hlavní třída |
German: die Hauptstraße |
Danish: hovedgade |
Greek: κεντρικός δρόμος |
Spanish: calle mayor |
Estonian: peatänav |
Farsi: شاهراه |
Finnish: pääkatu |
French: rue principale |
Hebrew: רְחוֹב רָאשִי |
Hindi: मुख्य मार्ग |
Croatian: glavna ulica |
Hungarian: főutca |
Indonesian: jalan utama |
Icelandic: aðalgata |
Italian: strada principale, corso |
Japanese: 本通り |
Korean: 큰길, 번화가 |
Lithuanian: pagrindinė gatvė |
Latvian: galvenā iela |
Malay: jalan |
Dutch: hoofdstraat |
Norwegian: hovedgate i en by |
Polish: główna ulica |
Persian: شاهراه |
Pashto: لویه لار |
Portuguese: rua principal |
Russian: главная улица |
Slovak: hlavná ulica |
Slovenian: glavna ulica |
Serbian: glavna ulica u gradu |
Swedish: huvud-, storgata |
Thai: ถนนใหญ่ |
Turkish: ana cadde |
Taiwanese: 城鎮的主街,常有許多商店 |
Ukrainian: головна вулиця |
Urdu: شہر کی اہم سڑک |
Vietnamese: đại lộ |
Chinese: 大街,,主要街道 |
Get even more translations for high street...
|
|
|
|
|
|
| Alternative search options for 'high street' |
|
|
|
|
|
|
|