| Definition of 'fertiliser' |
Princeton's WordNet |
|
1. (noun) fertilizer, fertiliser, plant food
any substance such as manure or a mixture of nitrates used to make soil more fertile
|
|
|
Sense: a substance (manure, chemicals etc) used to make land (more) fertile.
|
Afrikaans: bemesting |
Arabic: سَماد |
Bulgarian: тор |
Brazilian: fertilizante |
Czech: (umělé hnojivo) |
German: der Dünger |
Danish: gødning |
Greek: λίπασμα |
Spanish: fertilizante, abono |
Estonian: väetis |
Farsi: کود |
Finnish: lannoite |
French: engrais |
Hebrew: דֶשֶׁן |
Hindi: खाद |
Croatian: umjetno gnojivo |
Hungarian: (mű)trágya |
Indonesian: pupuk |
Icelandic: áburður |
Italian: fertilizzante |
Japanese: 肥料 |
Korean: 비료 |
Lithuanian: trąša |
Latvian: mēslojums; mākslīgie mēsl |
Malay: baja |
Dutch: mest |
Norwegian: gjødsel, gjødningsmiddel |
Polish: nawóz |
Persian: کود |
Pashto: سره (پارو)، انبار |
Portuguese: fertilizante |
Romanian: îngrăşământ |
Russian: удобрение |
Slovak: hnojivo |
Slovenian: gnojilo |
Serbian: đubrivo |
Swedish: gödningsmedel, konstgödse |
Thai: ปุ๋ย |
Turkish: gübre |
Taiwanese: 肥料 |
Ukrainian: удобрювач; добриво |
Urdu: کھاد |
Vietnamese: phân bón |
Chinese: 肥料 |
Get even more translations for fertiliser...
|
|
|
|
|
|
| Alternative search options for 'fertiliser' |
|
|
|
|
|
|
|