|
|
1. (adj.) conclusive
serving to settle or decide a question; decisive:
conclusive evidence.
2. conclusive
tending to terminate; closing.
Etymology: (1580–90; < LL)
|
| Definition of 'conclusive' |
Princeton's WordNet |
|
1. (adj) conclusive
forming an end or termination; especially putting an end to doubt or question
"conclusive proof"; "the evidence is conclusive"
|
| Definition of 'conclusive' |
Webster Dictionary |
|
1. (adj) conclusive
belonging to a close or termination; decisive; convincing; putting an end to debate or question; leading to, or involving, a conclusion or decision
|
|
|
Sense: convincing
conclusive proof.
|
Afrikaans: afdoende, oortuigend, onw |
Arabic: مُقْنِع |
Bulgarian: убедителен |
Brazilian: conclusivo |
Czech: přesvědčivý |
German: schlüssig |
Danish: konkluderende |
Greek: αδιαμφισβήτητος, πειστικό |
Spanish: concluyente |
Estonian: otsustav, lõplik |
Farsi: قاطع |
Finnish: vakuuttava |
French: concluant |
Hebrew: חוֹתֵך, מַכרִיע |
Hindi: निर्णायक |
Croatian: odlučan, uvjerljiv |
Hungarian: döntő |
Indonesian: meyakinkan |
Icelandic: sannfærandi |
Italian: conclusivo, decisivo |
Japanese: 確実な |
Korean: 결정적인 |
Lithuanian: galutinis |
Latvian: pārliecinošs; neapgāžams |
Malay: tidak dapat dipertikaikan |
Dutch: overtuigend |
Norwegian: avgjørende |
Polish: przekonywający |
Persian: قاطع |
Pashto: قاطع |
Portuguese: conclusivo |
Romanian: convingător |
Russian: убедительный |
Slovak: presvedčivý |
Slovenian: prepričljiv |
Serbian: ubedljiv |
Swedish: avslutande, avgörande, fu |
Thai: เป็นข้อสรุป; ซึ่งมั่นใจ |
Turkish: kesin |
Taiwanese: 結論性的,決定性的 |
Ukrainian: переконливий; вирішальний |
Urdu: فیصلہ کن |
Vietnamese: mang tính thuyết phục |
Chinese: 确定性的,结论性的 |
Get even more translations for conclusive...
|
|
|
|
|
|
| Alternative search options for 'conclusive' |
|
|
|
|
|
|
|