| Definition of 'adjudicator' |
Princeton's WordNet |
|
1. (noun) adjudicator
a person who studies and settles conflicts and disputes
|
| Definition of 'adjudicator' |
Webster Dictionary |
|
1. (noun) adjudicator
one who adjudicates
|
|
|
Sense: to act as a judge (in an artistic competition etc).
|
Afrikaans: beoordelaar |
Arabic: حَكَم |
Bulgarian: съдия |
Brazilian: juiz |
Czech: soudce, rozhodčí |
German: der/die Schiedsrichter(in |
Danish: dommer; bedømmer |
Greek: κριτής |
Spanish: juez |
Estonian: kohtunik |
Farsi: حکم دهنده |
Finnish: välittäjä |
French: juge |
Hebrew: שׁוֹפֶט |
Hindi: निर्णायक |
Croatian: izricatelj presude |
Hungarian: (döntő)bíró, zsűritag |
Indonesian: hakim (penilai) |
Icelandic: dómari |
Italian: giudice |
Japanese: 裁判官 |
Korean: 심판관 |
Lithuanian: teisėjas |
Latvian: spriedējs; lēmējs |
Malay: pengadil |
Dutch: jurylid |
Norwegian: dommer |
Polish: członek jury |
Persian: حکم دهنده |
Pashto: فرمان ورکونکی |
Portuguese: juiz |
Romanian: judecător |
Russian: арбитр |
Slovak: rozhodca, posudzovateľ |
Slovenian: sodnik |
Serbian: sudija |
Swedish: domare, jurymedlem |
Thai: ผู้ตัดสิน |
Turkish: hakem |
Taiwanese: 評審員 |
Ukrainian: суддя |
Urdu: منصف ، حاکم |
Vietnamese: người phân xử |
Chinese: 评判者 |
Get even more translations for adjudicator...
|
|
|
|
|
|
| Alternative search options for 'adjudicator' |
|
|
|
|
|
|
|